บทสนทนาของดินฟ้า อากาศ

"นั่นเธอร้องไห้อยู่เหรอ"

'ฉันไม่แน่ใจ ฉันอาจจะแค่น้ำตาไหลเฉยๆ ก็ได้'

"แล้วนั่นเธอกำลังคิดอะไรอยู่ล่ะ บางทีมันอาจจะเกี่ยวกันก็ได้นะว่านั่นใช่การร้องไห้รึเปล่า"

'ฉันกำลังคิดว่า ฉันอาจจะกลายเป็นแค่สวนรกร้างแห่งหนึ่ง'

"มันทำให้เธอเศร้ารึเปล่าล่ะ  ฉันเคยได้ยินมาว่าคนจะร้องไห้เมื่อพวกเขารู้สึกเศร้า"

'แต่บางครั้งพวกเขาก็น้ำตาไหลเมื่อรู้สึกยินดีเอามากๆ เหมือนกันนะ ฉันเลยไม่มั่นใจว่านี่จะใช่การร้องไห้รึเปล่า'

"ว่าแต่ สวนรกร้างนี่คืออะไรเหรอ"

'ก็ไม่มีใครใส่ใจดูแลน่ะสิ มันเหมือนอะไรที่ไม่เป็นประโยชน์อีกต่อไปแล้วไง'

"ทำไมเธอถึงคิดว่าเธอเป็นแบบนั้นล่ะ"

'เธอดูเนื้อตัวฉันสิ มีแต่รากของพวกวัชพืชเต็มไปหมด'

"แล้วมันทำให้รู้สึกยังไงเหรอ... 

...ขอโทษนะที่ฉันไม่ค่อยเข้าใจ

ฉันน่ะไม่เคยเป็นสวนรกร้างหรอก แม้แต่สวนธรรมดาฉันก็ไม่เคยเป็น"

…

ภาพ : An Apple Tree In Obermais. 

from the book "South Tyrol - John L. Stoddard's Lectures", by John L. Stoddard