ด้ ว ย ท่ ว ง ทำ น อ ง ข อ ง เ ร า

วันนี้นั่งแปลเพลงญี่ปุ่นเพลงนึง... ให้มุมมองเกี่ยวกับพระจันทร์ที่น่ารักมากค่ะ... ทำนองว่า..

"เมื่อไรที่เธอรู้สึกเดียวดาย... จงแหงนหน้ามองไปยังท้องฟ้าอันกว้างไกล...

เห็นไหม... แม้กระทั่งดวงจันทร์ก็ยังกำลังค้นหาบางส่วนที่หายไป..."


เคยพยายามถ่ายรูปพระจันทร์หลายทีเหมือนกัน แต่ก็มักจะสั่นไหวทุกที...

คำเตือน


ให้แหงนมองจันทร์บนฟ้า


อย่าก้มหน้ามองเงาในน้ำ



ตามันจะพร่า

พยายามถ่ายด้วยกล้องดิจิตอล
เราไม่ค่อยหนิดกัน
เลยออกมาพันนี้
ไหวซ้า....

ดูในน้ำ
จะได้รู้สึกว่าใกล้ขึ้น
ถึงจะรู้ว่านั่นแค่เงา

พระจันทร์มีแรงดึงดูดดีนะครับ
มนุษย์ยังแหงนหน้า และค้นหาอะไรบางอย่างจากพระจันทร์
อยู่เสมอๆ แม้ว่าจะรู้คำตอบของพระจันทร์ดีแล้ว
แต่ถึงอย่างนั้น .. ด้วยระยะห่างที่เหมาะสม
ดวงจันทร์ ก็เป็นจุดบ่มเพาะจินตนาการ สำหรับเราเรื่อยมา ..

อยากจะหาดินที่ไร้แสงไฟ กับใจที่นิ่งพอ
รอถ่ายภาพพระจันทร์กับดวงดาวเหมือนกัน ^-^

จะมองจันทร์บนฟ้าหรือมองเงาจันทร์ในน้ำ

จันทร์ก็ยังคงสวยงามเสมอค่ะ