ด้ ว ย ท่ ว ง ทำ น อ ง ข อ ง เ ร า

 แอบหนีงานไปเลาะตามไหล่ทางมา

ไม่มีอะไรมากกว่าชมดอกไม้ ใบไม้ เรื่อยเปื่อย

หลบไปมองอะไรเขียว ๆ บ้าง

ช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ยังดี

แม้ว่าจะต้องแบกงานไปด้วย ก็ยังดี

เนื่องจากเป็นคนที่ไม่ค่อยสามารถอ่านหนังสือบนรถ

ระหว่างเดินทาง

เลยเป็นโอกาสชมดอกไม้ ใบหญ้า

บ้านเรือน เรือกสวน ผู้คน ชีวิต

และที่สำคัญ คิด ฟุ้งซ่าน

คิดเรื่องงานให้เจ็บหัวเล่น

นานแล้ว นานแล้ว

ที่ไม่ว่าจะไปไหนก็ไม่ตื่นเต้น

ดอกไม้ดอกไหน ดอกใหญ่ ดอกเล็ก

เบ่งบาน หรือ ร่วงแล้ว

ก็ไม่ตื่นเต้น

สวย ชอบ มอง มอง และมอง

แต่ไม่ตื่นเต้น

เวลาประมาณ 1 ปีที่ผ่านมา

ยังไม่มีดอกไม้ดอกไหนสวยพอ

จะช่วงชิงพื้นที่ของงานระหว่างรอยหยักในสมองได้เลย

ไม่ว่าจะสีเหลือง สีชมพู สีส้ม

นั่งรถผ่านทุ่งนา

ต้นจิกออกดอกแดงเต็มต้น

เป็นช่วงเวลาที่ตื่นเต้นที่สุดของกรเดินทาง

ถึงขนาดต้องให้รถจอดเดินลงไปดู

ขอดูใกล้ ๆ หน่อยเถอะ

แหงนมองที่บนต้น

แล้วก้มลงมองที่ร่วงรายดิน

ก่อนกลับขึ้นรถแล้วเดินทางต่อไป

...

edit @ 20 Mar 2008 00:33:09 by แก้วตา