ฉันเดินทางมาจากความรักที่เรียบง่ายและมั่นคง แต่ราวกับว่านั่นเป็นสิ่งที่อยู่ห่างไกลเกินความจริงสำหรับชีวิตฉัน ระหว่างพ่อกับแม่ มันเป็นอย่างนั้น มันเป็นสิ่งที่ฉันคาดคิดว่า นั่นก็ต้องเป็นโชคชะตาของฉันเช่นกันหรืออย่างน้อยมันอาจจะเป็นแบบแผนของยีนส์ซึ่งฉันต้องได้รับช่วง หรือไม่ก็ความน่าจะเป็นที่มีสัดส่วนในความเป็นไปได้สูง ปู่ย่า ตายาย มันไม่เคยผิดไปจากนั้น ฉันเติบโตมากับมันความรักที่เรียบง่ายและมั่นคง

ฉันอ่านบทกวีจากกวีซึ่งไม่ปรากฏนามชาวปาเกอญอผู้หนึ่ง เกินกว่าการเก็บกลั้นน้ำตาไว้

กลางขุนเขา
น้ำใสดั่งกระจก
ในดวงใจข้า มีเพียงเจ้าคนเดียว
น้ำห้วยเอย
ไหลไปไม่เคยหมด
ข้ารักเจ้า รักนั้นฤาอิ่ม
นกเขาอาลัยกิ่งไม้ที่เคยเกาะ
มองออกไปที่ทุ่งไร่
ยามเจ้าคิดถึงข้า
เหลือเพียงตอซังที่ข้าเคยเกี่ยว
เก็บน้ำตาไว้ในหัวใจ อย่าร้องไห้
อีกไม่นานข้าจะกลับมา*

ชีวิตฉันกลับเดินทางมาไกลเกินกว่าจะรอคอยด้วยความเชื่อถือศรัทธาในหัวใจใครสักคน ระยะทางและระยะเวลาในชีวิตของฉันเคยได้พิสูจน์ความรักรูปแบบต่างๆ ทว่าในนั้นไม่มีความรักที่เรียบง่ายและมั่นคง ฉันไม่ได้ดูแคลนความรักที่บางคนให้มาเพียงแต่เจ็บปวดกับมันบ้าง บางเวลา และต้องยอมรับว่าโชคชะตาของฉันเป็นอีกแบบหนึ่ง ฉันเป็นความน่าจะเป็นที่มีความเป็นไปได้ค่อนข้างน้อยที่ได้เป็นไปและยีนส์อาจไม่มีผลในเรื่องนี้

ฉันสบายดีและเรียนรู้ว่าจะอยู่กับมันได้อย่างไร แม้ว่าความรักทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับฉันเต็มไปด้วยความซับซ้อนเสียจนไม่รู้จะเริ่มต้นสำหรับความเรียบง่ายอย่างไร แต่อย่างน้อยที่สุดฉันได้มั่นคงกับมันเสมอมา

 


*จากหนังสือบินใต้ดิน ของ วีระศักดิ์ ยอดระบำ

Comment

Comment:

Tweet

ก็ดีbig smile

#2 By rafilm on 2009-04-23 21:56

เรียบง่ายและมั่นคง
ยืนยงดุจภูผา
น้ำเย็นเห็นหมู่ปลา
อ่านลำนำปาเกอญอ