ด้วยความเคารพ

posted on 01 Mar 2010 19:04 by kaewtaa in Fiction

 

ddd

 

เธอเงียบหายไปจากชีวิตฉันเสียเฉยๆ ปลายกุมภาฯ ลมแล้งร้อนผ่าวแรงขึ้น ลามเลียกลางวัน ฉันนั่งเจ่าหน้าคอมพิวเตอร์เคาะคีย์บอร์ดต๊อกๆ เพื่อให้อีกวันผ่านไป อีกวันที่พยายามคลี่คลายเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่จู่โจม เมื่อวานเราของเมื่อวานของเมื่อวานยังคุยเล่นกันอยู่

ฉันเพียงพยายามคลี่คลายความทุกข์กังวลใจของฉันเท่านั้น เร่งด่วนและจำเป็น หะแรกฉันสงสัยว่าอะไรคือเหตุผลของการหันหลัง ต่อมาฉันค้นไม่พบประโยชน์ของคำตอบในข้อสงสัยนั้น หากนั่นเป็นความต้องการอันเข้มข้นของเธอ จำเป็นเร่งด่วนที่สุดสำหรับฉันคือการยอมรับ การทำใจให้ได้ว่าเธอไปแล้ว โดยปราศจากการทวงถาม ฉันค้นไม่พบประโยชน์ใดๆ หากจะทุ่มเทเรี่ยวแรงตั้งคำถามขึ้นมาสักคำถาม อย่างแน่นอน ไม่มีใครกลับมาตอบ

เพื่อนร่วมงานอาจจะสังเกตเห็นความผิดปกติของฉันอยู่พอควร ฉันนิ่งเงียบขึ้น พูดจากับคนอื่นน้อยลงแม้แต่เรื่องจำเป็น กลับบ้านเร็วกว่าปกติ ระหว่างเดินกลับบ้านฉันไม่ทักทายผู้คนคุ้นหน้าที่ผ่านไปมา ก่อนปิดประตูลงเงียบงันอีกวันและอีกวัน เพื่อเชื้อเชิญเธอออกไป ด้วยความเคารพ
 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

เส้นบางๆ เท่านั้น
กำแพงกับความเคารพ

#4 By แก้วตา on 2010-03-04 00:39

เคารพ
กำแพง
แห่งตัวตน

เธอเงียบหาย
ฉันนิ่งงัน
ภายในกู่ตะโกน

ไร้คนเข้าใจ
ใน
ความเคารพ

เงียบหายไปจากชีวิต

อ่านแล้วเจ็บปวด ปนไปกับ
ความรู้สึกยอมรับในการเงียบหายไป
ของทั้งผู้ที่จงใจเงียบหาย
และผู้ที่ตอบรับกับการเงียบหายนั้น

ต่างฝ่ายก็คงเจ็บปวดกับการเงียบงัน นั้น angry smile

#2 By ChayaLively on 2010-03-02 00:52

อยู่กับตัวเองให้ได้นะคะ

ไตร่ตรอง และ นึกคิดแต่วันที่ดี ๆ (ต่อกัน)

แล้วความทุกข์ จะอยู่กับเราไม่นานค่ะ

big smile

#1 By September on 2010-03-01 22:26