อากาศแบบนี้ฉันเหงา

posted on 29 Apr 2010 14:31 by kaewtaa in Prose

  

 

อากาศแบบนี้ฉันเหงา
ฝนตกตั้งแต่เมื่อวานตอนบ่าย เย็นชื้น เมื่อคืนก็นอนหลับสบาย แดดเช้าสาดมาทางหน้าต่าง สายอีกสักหน่อยปรากฏว่าฟ้าเป็นสีเทาเข้ม ฝนเปาะแปะลงมาสักพักก็หยุดไป

อากาศแบบนี้ฉันเหงา
ถ้าอยู่บ้านคงออกไปเดินเล่น ดูหยดน้ำเกาะใบไม้ใบหญ้าตามข้างทาง ให้ลมฝนปะทะผิวหน้า ถ้าเป็นเมื่อสมัยวัยรุ่นฉันกับเพื่อนคงหลบฝนอยู่ที่ไหนสักแห่งระหว่างการเดินทาง นั่งกอดกระเป๋าหรือไม่ก็ผูกเปลนอนอ่านหนังสือที่ศาลาริมทาง รอรถสักคันจอดรับเราไปด้วย

อากาศแบบนี้ฉันเหงา
อยากนั่งคุยเรื่อยเปื่อยถึงชีวิตอันเบาหวิวของเราๆ กับใครสักคน เพื่อนก็ได้ พี่ก็ได้ น้องก็ได้ แม่ก็ได้ คนรักก็ได้ ใครก็ได้สักคน แล้วมองออกไปที่ท้องฟ้า ดูก้อนเมฆที่ย้อยย้วยลงมาเป็นหยาดฝน

อากาศแบบนี้ฉันเหงา
แต่วันนี้มันวันทำงานและทุกคนก็มีงานที่ต้องรีบทำ ฉันก็ด้วย ฉันรู้ว่าแค่จมลงไปในงานซะ ความเหงาเปล่ากลวงข้างในก็จะเต็มตื้อ

แต่ความจริงคือ “อากาศแบบนี้ฉันอยากจะเหงา”
อยากละเลียดความรู้สึกดีๆ ที่ลอยมากับกลิ่นฟ้ากลิ่นฝนแบบนี้ ทั้งรสขมอมหวาน หอมเอียน คิดถึงความหลังที่มากขึ้นทุกวัน ตามประสาคนที่อยู่บนโลกนานๆ 
 

 

Comment

Comment:

Tweet