ด้ ว ย ท่ ว ง ทำ น อ ง ข อ ง เ ร า

 เจ้าหญิงแห่งดอกไม้ : ปฐมพร

edit @ 11 Jun 2008 23:06:35 by แก้วตา

ทางกลับบ้านคุดคู้อยู่ในลมหายใจเปลือยเปล่า

ดอกไม้บานเช้ากระโจนจากกิ่งก้านซบแนบเงาตนเอง

ฝุ่นละอองซมอยู่ในคราบน้ำตาของมวลเมฆ

บานหน้าต่างไม่แง้มออกเยือนลม

ภายในความนิ่งงัน

ลมร้อนโบยตีอย่างเงียบเชียบ

เรื่องราวทะลักทะลาย

ในแจกันที่ไม่เคยปักดอกไม้

รู้จักการร่วงโรยจากบทเพลงของวนิพกชรา

นกบนสายไฟ

คุ้นหน้า

ไม่เคยเลยที่จะรู้จักกัน

แสงทิวาสุดท้ายหยุดการเดินทาง

แสงราตรีหริบหรี่ยังเร่งรุดเดินทาง

รอยเท้าบนนาฬิกาเรือนเดียวกัน

edit @ 31 May 2008 09:32:16 by แก้วตา

จิ๊กรูปมาจากที่นี่

 http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=filmgus&month=09-2007&date=11&group=7&gblog=13

ขอบคุณนะคะ

edit @ 17 May 2008 15:39:04 by แก้วตา

ข่าวคราวการสูญเสียและพลัดพราก

เดินทางมาจากทั่วสารทิศ

ความโศกเศร้าสยายปีกที่เปียกชื้น

ด้วยน้ำตาแห่งวสันตกาลอันเกรี้ยวกราด

ขึ้นโอบคลุมมหาอาณาจักรของเรา

มนุษยชาติ

มวลสาส์นเดินทางมาจากดาราจักรอันไกลโพ้น

เป็นโศลกอันน่าสะพรึง

จากผู้พยากรณ์

เรามิได้สดับดอก

รายการวิทยุ โทรทัศน์ หรือแม้แต่เอ็มเอสเอ็น

ก็ป่าวแต่คำพกลมของนักการเมืองและพ่อค้า

ในยุคที่ข้าวราคาแพงกว่าทองคำ

เราจะซื้อขายหรือปล้นฆ่ากันอย่างเสรีก็ตามแต่

นั่นเพราะวันนี้อิระวดีกับเจ้าพระยา

อาจตกในลักขณาราศรีต่าง

แต่ท่านทั้งหลาย

ปลายทางเราต่างมุ่งสู่มหาชเลเดียว

........................ 

    ภัยพิบัติหลายต่อหลายครั้งที่ก่อความสูญเสียแก่เรามนุษยชาติหรือแม้แต่การที่ราคาข้าวพุ่งขึ้นจนใจหาย ไม่ได้มีความหมายอะไรมากไปกว่าโศกสะเทือนชั่วข้ามคืนแล้วก็หลงลืม  แต่ไม่เคยเลยที่จะหาความหมายและทำความเข้าใจกับมันอย่างแท้จริง   โลกวัตถุนิยมกำลังทำให้เสียงทุกอย่างเบาลง   ที่ดังขึ้นเห็นจะมีเพียงเสียงเครื่องนับเงินในธนาคารกระมัง

edit @ 11 May 2008 22:57:23 by แก้วตา

อาจคล้ายโปร่งเปล่าเบาหวิว

แม้เพียงวอมวาวก็จำหลักจนกระจ่าง

บางมืดที่ว่าหม่นมืดหาใช่มืดสนิท